Love is not a cure for addiction

This is a speech I held in Amstelveen on Monday, 10. February:

Love is not a cure for addiction
Ask my younger self.

10 years ago, I stood here for the first time and told you that my mother once said to me:
“darling, you really need to leave the past behind” and I just thought: fuck you. Sorry, but “How dare you.”!!

God, I was still so bitter then… and yet at the same time: so incredibly proud.
(and by the way, still am)

Since she did exactly this: she left her past behind!
Just a few years ago I would call her and still feel the anxiety within the first seconds of our call: did she drink again??

You can be so easily destroyed by an addiction that is not even your own.

But all this is not about me.

It is about my mum. This beautiful soul over there.
This stubborn woman who would not give up on her life.

So, now we are here to celebrate 15 years of being sober.
It is a strange thing to celebrate.
It is even more special than your birthday.

15 years ago, my mother found you guys.
This community. This safe place. This support.
And I am very grateful for this group. Her clubje!

And when she moved back to Netherland: her family.
Always: her friends (Tante Poekie!)

Thank you all for being here by her side.
I thank you all for being here, today.
For your love, for your friendship and for your support throughout the years.

Mum, I love you.
And I thank you.
Thank you for being you.

You made yourself a priority in your life 15 years ago.

I am so incredibly proud of you.

Your love – and your love (community, friends, family) made this possible.

Love is not a cure for addiction?

I think it is nothing but love!

**

Acctually, I held the speech in Dutch:

Liefde is niet het geneesmiddel voor verslaving.
Vraag het an mij toen ik een kind was.

10 jaar geleden stond ik hier voor het eerst en toen vertelde ik dat mijn moeder ooit tegen me zei:
schat, je moet het verleden achter je laten en ik dacht: “Hoe durf je, mum.”

Ik was toen nog wel zo verbitterd… maar ook: zo ongelooflijk trots.
(en trouwens dat ben ik nog steeds)
Want: Zij heeft precies dit gedaan: ze heeft haar verleden achter zich gelaten!

Het is nog niet zo lang geleden, dat ik haar belde en ik erst soms de angst voelde binnen de eerste seconden van ons telefoontje: heft zij weer gedronken?

Je kunt zo gemakkelijk kapot gaan door een verslaving die niet eens de jouwe is.

Maar dit hier gaat vandaag niet over mij.

Het gaat over mijn moeder.
Deze mooie vrouw die haar eigen leven niet zou opgeven.

15 jaar geleden, vond mijn moeder jullie.
Deze gemeenschap. Deze veilige plek. Deze steun.

En ik ben erg dankbaar voor deze groep. Voor haar clubje!

En toen ze terug verhuisde naar Nederland: haar familie.
Een al heel lange jaaren: haar vriendin.

Ik dank julie voor dat julie hier zijn, hier bij mijn mama.
Ik dank julie voor dat julie hier zijn, vandaag.
En elke dag voor jullie vriendschap en voor jullie steun.

Dus, nu zijn we hier om 15 jaar nuchter te vieren.
Het is vreemd om zo iets te vieren.
Het is selfs nog specialer dan jou verjaardag.

Mum, ik hou van je.
En ik been zo ungelofelijk trots op jou.

15 jaar geleden.

Je stelde jezelf een prioriteit in je leven 15 jaar geleden.
Jouw liefde en jour liefde (alle) heeft het mogelijk gemaakt.

Liefde is niet het geneesmiddel voor verslaving?

Ik denk dat het niets anders is, dan liefde!

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *